Więzienie w Siedlcach

   

 
 
Więzienie siedleckie należało wówczas do jednych z najcięższych więzień imperium carskiego. W czasie, kiedy przebywał tam
Feliks, doszło również do buntu więźniów, którzy domagali się polepszenia warunków w celach, podawania posiłków na
emaliowanych talerzach, a nie – jak do tej pory – w drewnianych miskach, oraz zapewnienia materiałów piśmiennych.
Feliks wychodził na pierwszą linię frontu walki więźniów o humanitarne traktowanie i godność. Nie pomogło karanie
karcerem, bunt trwał nieprzerwanie, aż w końcu kierownictwo więzienia zgodziło się spełnić żądania.
 
Niestety stan zdrowia osiemnastoletniego Antka stale się pogarszał. Ani pomoc Feliksa, ani starania lekarza więziennego
nie zdołały polepszyć stanu zdrowia chorego. Operacja chirurgiczna, jakiej został poddany w sposób rzeźnicki, niczego nie
poprawiła, a jedynie ukazała rozległe wyniszczenie organizmu, od którego nie było powrotu. Antek nie przejmował się tym,
wciąż marzył, wciąż miał nowe pomysły czerpane z ogromnych pokładów życiowej energii. We wspomnieniach tego okresu
zachowały się liczne świadectwa czułości, z jaką opiekował się przyjacielem Feliks.
 
NAZAD NAPRZÓD
Copyright ©2017 Zoltan Fordos All Rights Reserved.