Sabina Feinstein Marczak

 
 
 
Od czasu ostatniego listu wysłanego do Feliksa, wszelka korespondencja zamilkła. Sabina nigdy już nie zobaczyła się z ukochanym. Nawet wtedy, gdy w 1917 roku został oswobodzony i został mianowany Przewodniczącym Wszechrosyjskiej Nadzywczajnej Komisji do Walki z Kontrrewolucją i Sabotażem. Dzierżyński będący zajadłym wrogiem w oczach burżuazyjnego państwa nie mógł pozwolić sobie na kontakt z Sabiną choćby ze względu na jej bezpieczeństwo. Sabina z pewnością obserwowała jego działalność poprzez łamy prasy ukazującej Feliksa jako bestię. Nigdy w taki obraz jej ukochanego nie uwierzyła.
        
Przed drugą wojną światową pracowała w kancelarii prawnej, skąd przeszła do pracy w warszawskim magistracie. W czasie okupacji mieszkała w Warszawie. Przybrała nazwisko Marczak ukrywając swoje pochodzenie. Po pracy transportowała jedzenie, dokumenty i nie raz złoto do getta ryzykując życiem.
 
Swoje wspomnienia z okresu okupacji oraz Powstania Warszawskiego opisała, przez długi czas spoczywały wśród rodzinnych skarbów. Zostały wydane w książce „Czerwona nić” autorstwa braci Lederów. Podczas wojny ocaliła najdroższe jej listy Feliksa, które miała dokładnie skatalogowane. Zrobiła kopie i umieściła je w wielu miejscach u swoich znajomych.
 
Po wojnie uzyskała posadę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, wyjechała też na placówkę do Sztokholmu. Zmarła w 1963 roku, została pochowana na Żołnierskim Cmentarzu Powązkowskim. Rok wcześniej pochowała swoją przyjaciółkę Melanię Kierczyńską Cukier.
Copyright ©2017 Zoltan Fordos All Rights Reserved.